_ زندگي ؟

_ يا مرگ ؟؟

شبي از پشت يک تنهايي نمناک و باراني

ترا با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا کردم

تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت

دعا کردم ..دعا کردم ..دعا کردم

پس از يک جستجوي نقره اي

در کوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گل هايي که در تنهايي ام روييد ، با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي

دلم حيران و سرگردان دنيايي است رويايي

و تو تنها براي ديدن زيبايي آن ، مرا در دشتي از تنهايي و حسرت رها کردي

همين بود آخرين حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت

حريم چشم هايم را به روي اشکي از جنس غروب

ساکت و نارنجي وا کردم

نمي دانم چرا رفتي

نمي دانم چرا ؛ شايد خطا کردم

و تو بي آنکه فکر غربت چشمان من باشي

نمي دانم کجا ؛ تا کي ؛ براي چه

ولي رفتي و بعد از رفتنت

باران چه معصومانه مي باريد

و بعد از رفتنت يک قلب دريايي ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد

و گنجشکي که هر روز از کنار پنجره

با مهرباني دانه بر ميداشت

تمام بالهايش غرق اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايش خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار کسي حس کرد من بي تو

تمام هستي ام از دست خواهد رفت

کسي حس کرد من بي تو

هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دريا چه بغضي کرد

کسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آنکه ميدانم تو هرگز ياد مرا با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته ي چشمان زيباي تو ام

برگرد ! ببين که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد

کسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت :

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو

در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتي ما بين اشک و حسرت و ترديد

کنار انتظاري که بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يک دل

ميان غصه اي از جنس بغض کوچک يک ابر

نمي دانم چرا ؟

شايد به رسم و عادت پروانه گي مان باز

براي شادی و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت

دعا کردم دعا کردم دعا کردم ....!!!